11/3/2007 - mavi gözlü dev,minnacık kadın ve hanımelleri

MAVİ GÖZLÜ DEV, MİNNACIK KADIN VE HANIMELLERİ

O mavi gözlü bir devdi. 
Minnacık bir kadın sevdi. 
Kadının hayali minnacık bir evdi, 
bahçesinde ebruliii 
hanımeli 
açan bir ev. 

Bir dev gibi seviyordu dev. 
Ve elleri öyle büyük işler için 
hazırlanmıştı ki devin, 
yapamazdı yapısını, 
çalamazdı kapısını 
bahçesinde ebruliiii 
hanımeli 
açan evin. 

O mavi gözlü bir devdi. 
Minnacık bir kadın sevdi. 
Mini minnacıktı kadın. 
Rahata acıktı kadın 
yoruldu devin büyük yolunda. 
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, 
girdi zengin bir cücenin kolunda 
bahçesinde ebruliiii 
hanımeli 
açan eve. 

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, 
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: 
bahçesinde ebruliiiii 
hanımeli 
açan ev..

ekleyen:feyza

19/2/2007 - KAPTAN - Tuna Kiremitçi

Kaptan, senin deniz dediğine

Biz burda yalnızlık deriz,

Senin güverte dediğine

Biz aşk ihtimali,

Yelken dediğine gökyüzü.

Biz küçüktük, sen demir alıyordun.

Şehir ve liman eskiydi, yeniden sevilirdi,

Sen bekleyenler isterdin,

Beklemek taktığın lakabımızdı bizim.

Sonun kalmak olurdu, biliyorduk.

Yürüsen deniz arkandan gelir.

Analarımız yaşlandı birer dakika arayla,

Kızkardeşlerimizi hep sensiz evlendirdik.

Deniz varı aramızda, o ayrı kaldıkça

Değişmezsin sanıyorduk,

Biz daha yaşlanmayız.

Kaptan, senin deniz dediğine

Burada yalnızlık deriz,

Güverte dediğine

Biz aşk ihtimali,

Yelken dediğine acı bekleyiş.

Yazık; sevecek kadar tanıyamadık,

Tanıyacak kadar sevemedik seni.

                     Tuna Kiremitçi

19/2/2007 - HIRSIZ - Tuna Kiremitçi

Çalıntı bir kıvılcımla sen

Ömrünü kavuracaktın.

Başkasının rüzgarıyla

Dağılıp gidecekti bahçen.

Seni boğan sel ilişmeyecekti

Esas gemicisine artık.

Sen, yardımlar edecektin

Kimse kuşkulanmadan;

Birinin yalnızlığına

Bunca ölüm sığar mı?

Oysa şimdi bağrında

Sabahları nükseden bir sızı.

Dikkatle bakarsan,

Çitler çekip ayırdıklarını göreceksin

Uzakta, o klasik yalnızların

Gözyaşınla birleşecek toprağı.

                      Tuna Kiremitçi

19/2/2007 - ÇOBAN - Tuna Kiremitçi

Döndüğümde yanımda ol,

Aramayalım birbirimizi.

Ben ki yabancın oldum

Varlığımda hep senin,

Gel seninle çözelim, kuşun kurdun ipini.

Sen hiç ölmemiş olacaksın,

Ve ben, her an biraz daha çıplak,

Söylediklerini düşüneceğim.

Senin değil, onların söylediklerini:

Kardeşin ne yapmış sana,

Tutmuş uzun perçeminden,

Bir çaresizlik adına mı

İnsan sever birbirini.

Tuna Kiremitçi

19/2/2007 - FAHİŞE - Tuna Kiremitçi

Siz beni yalnızlığımın başında gördünüz.

Kırkıma birden yağıyordu,

Bir olmuş sanki yağmur.

Işığa tutsanız yaşaracak,

Yalnızlığa meraklı,

Sonsuz bahar diliyordum,

İyi geceler kızlarıma:

Bu gece aşkı gördünüz,

Hiç çıkmasın aklınızdan.

İlerki bir suç için kanıt:

Sevişmiyorsak, zavallılar.

               Tuna Kiremitçi